Epoka nowożytna

11.01.2018

Tablice epitafijne zostały odrestaurowane w kościele w Głębowicach

Odrestaurowana tablica epitafijna w kościele w Głębowicach. Fot. diecezja bielsko-żywiecka Odrestaurowana tablica epitafijna w kościele w Głębowicach. Fot. diecezja bielsko-żywiecka

Unikalne tablice epitafijne z czarnego marmuru dębnickiego, które znajdują się na zewnętrznej ścianie kościoła parafii NMP z Góry Karmel w Głębowicach (Małopolskie), zostały odrestaurowane – poinformowała diecezja bielsko-żywiecka, na terenie której leży parafia.

„Epitafia te należą do najcenniejszego zespołu tego rodzaju w diecezji bielsko-żywieckiej” – podkreślił ks. Szymon Tracz, który w diecezji odpowiada za konserwację architektury i sztuki sakralnej.

Jak poinformował ks. Tracz, tablice pierwotnie znajdowały się we wnętrzu świątyni. Najokazalsza jest płyta upamiętniająca właściciela Głębowic Jana Pisarzowskiego herbu Starykoń, który zmarł w 1652 r. Był sędzią ziemskim księstwa zatorskiego i oświęcimskiego. „Kolejne marmurowe epitafium upamiętnia Adama Pisarzowskiego, zmarłego w 1657 r., a trzecie, późnobarokowe, położone w 1782 r. przez Apolonię z Wilkońskich Pisarzewską, upamiętnia jej męża Adama Pisarzewskiego, chorążego krakowskiego” – dodał duchowny.

Po konserwacji płytom przywrócona została pierwotna kolorystyka. Zdaniem ks. Tracza, zespół tablic epitafijnych, który obejmuje też barokową płytę z herbem Starykoń, dwa epitafia kolejnych właścicieli Głębowic z rodu Duninów herbu Łabędź, dwie płyty wewnątrz kościoła, które upamiętniają jego konsekrację i remont, a także unikalny portret epitafijny Zofii z Komorowskich Gierałtowskiej, to najcenniejszy tego rodzaju zespół w diecezji.

W głębowickiej świątyni od kilku lat trwają prace konserwatorskie i restauracyjne. Objęły one m.in. manierystyczny ołtarz główny z XVII w. i strop nawy, gdzie odkryto zamalowaną w latach 70. XX w. polichromię ucznia Jana Matejki Adama Giebułtowskiego. Wymieniono też dach.

Parafia pod pierwotnym wezwaniem św. Marii Magdaleny w Głębowicach po raz pierwszy została wzmiankowana w spisie świętopietrza z lat 1325-1327. Kościół został wzniesiony w 1518 r. W okresie reformacji został zajęty przez kalwinów. Kościół katolicki odzyskał go w 1659 r.

Świątynia pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel w XVIII i XIX w. była przebudowywana. Powstały dwie kaplice boczne - św. Tytusa i Najświętszego Serca Pana Jezusa. W międzywojniu dobudowana został kruchta i prezbiterium. (PAP)

autor: Marek Szafrański

szf/ itm/

Wszelkie materiały (w szczególności depesze agencyjne, zdjęcia, grafiki, filmy) zamieszczone w niniejszym Portalu chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych. Materiały te mogą być wykorzystywane wyłącznie na postawie stosownych umów licencyjnych. Jakiekolwiek ich wykorzystywanie przez użytkowników Portalu, poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym, bez ważnej umowy licencyjnej jest zabronione.
Do góry

Walka
o niepodległość
1914-1918

II Rzeczpospolita

II Wojna
Światowa

PRL