Kultura i sztuka po 1989 roku

14.11.2017

Popiersie Tadeusza Różewicza odsłonięto w galerii sławnych wrocławian

Wdowa po Tadeuszu Różewiczu Wiesława Różewicz i prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz podczas odsłonięcie marmurowego popiersia Tadeusza Różewicza w Galerii Sławnych Wrocławia. Fot. PAP/M. Kulczyński Wdowa po Tadeuszu Różewiczu Wiesława Różewicz i prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz podczas odsłonięcie marmurowego popiersia Tadeusza Różewicza w Galerii Sławnych Wrocławia. Fot. PAP/M. Kulczyński

Był dobrym człowiekiem i świetnym poetą. Nic więcej o nim nie wiem - powiedziała Wiesława Różewicz, wdowa po poecie i dramaturgu Tadeuszu Różewiczu, którego popiersie dołączyło do galerii sławnych wrocławian w Ratuszu.

Popiersie odsłonięte we wtorek stanęło pomiędzy przyjaciółmi – grafikiem Eugeniuszem Getem-Stankiewiczem oraz twórcą pantomimy Henrykiem Tomaszewskim. Galeria powstaje od ponad 20 lat i liczy już kilkadziesiąt postaci. To związani z miastem artyści, naukowcy, lekarze, sportowcy, królowie a także święta Jadwiga i błogosławiony Czesław – patron Wrocławia.

Dyrektor miejskiego muzeum Maciej Łagiewski przypominając dokonania artystyczne Tadeusza Różewicza podkreślił, że to jeden z niewielu polskich twórców, który zapisał się w historii światowej kultury i sztuki.

„Potrafił łączyć sprzeczności, czyli hołdując klasycznej formie przekazywał nowatorskie treści. Był wizjonerem. Posługiwał się aluzjami czytelnymi nie tylko dla polskiego odbiorcy. Jego twórczość dramaturgiczna jest doceniana na całym świecie i ciągle grane są te ważne sztuki” - mówił Łagiewski.

Prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz przypomniał anegdot ilustrującą  stosunek Różewicza do rzeczywistości. „Miał wiele nagród i odznaczeń. Gdy go kiedyś zapytałem, które jest dla niego najważniejsze, bez wahania odparł, że Krzyż Armii Krajowej nadany przez polski rząd w Londynie” - powiedział Dutkiewicz.

W odsłonięciu popiersia wzięła udział wdowa po zmarłym artyście Wiesława Różewicz, która poproszona o wypowiedź na temat męża, powiedziała: „Był dobrym człowiekiem i świetnym poetą. Nic więcej o nim nie wiem”.

Autorami popiersia są dwaj rzeźbiarze; Marian Molenda przygotował projekt i gipsowy odlew, a w śląskim marmurze wyrzeźbił pracę Tomasz Rodziński.

Tadeusz Różewicz debiutował w 1947 r. tomem "Niepokój". Był jednym z pierwszych poetów, którzy zareagowali na okrucieństwa wojny nie tylko treścią poezji, ale zmianą jej formy, odrzuceniem romantycznego sztafażu, surowym obrazowaniem. W latach 50. ukazały się kolejne tomy wierszy Różewicza: "Pięć poematów" (1950), "Czas który idzie" (1951), "Wiersze i obrazy" (1952), "Równina" (1954).

Różewicz wprowadził do polskiego dramatu nowy typ bohatera, często bez wyraźnie określonej tożsamości, biernego, nieuporządkowanego wewnętrznie, o którym mówiono, że jest każdym, a zarazem nikim konkretnym. Swój typ teatru Różewicz nazywał teatrem realistyczno-poetyckim. Poza napisaną w 1959 r. "Kartoteką" najsłynniejsze sztuki Różewicza to "Białe małżeństwo", "Stara kobieta wysiaduje", "Odejście głodomora", "Pułapka", "Do piachu".

Od 1968 r. Różewicz mieszkał we Wrocławiu.

Poeta zmarł 24 kwietnia 2014 r. Został pochowany na cmentarzu ewangelickim w Karpaczu, przy drewnianym kościele Wang, pochodzącym z przełomu XII i XIII w. Urnę z prochami poety złożono obok grobu Henryka Tomaszewskiego - twórcy wrocławskiego Teatru Pantomimy.(PAP)

autor: Roman Skiba

edytor: Paweł Tomczyk

ros/ pat/

Wszelkie materiały (w szczególności depesze agencyjne, zdjęcia, grafiki, filmy) zamieszczone w niniejszym Portalu chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych. Materiały te mogą być wykorzystywane wyłącznie na postawie stosownych umów licencyjnych. Jakiekolwiek ich wykorzystywanie przez użytkowników Portalu, poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym, bez ważnej umowy licencyjnej jest zabronione.
Do góry

Walka
o niepodległość
1914-1918

II Rzeczpospolita

II Wojna
Światowa

PRL