Turystyka

08.11.2018
Schronisko Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego im. Stefana Żeromskiego we wsi Święta Katarzyna w Górach Świętokrzyskich. Źródło: NAC Schronisko Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego im. Stefana Żeromskiego we wsi Święta Katarzyna w Górach Świętokrzyskich. Źródło: NAC

Oprócz wszystkich innych cech liczebność ruchu turystycznego jest miarą „normalności” życia społeczeństwa – jego zamożności i poczucia bezpieczeństwa. Ruch turystyczny na ziemiach polskich rozpoczął się w połowie XIX w. Skupił się w Galicji zarówno ze względu na warunki naturalne – głównie pasma górskie ciągnące się na południu – jak i polityczne: tylko tam Polacy mieli tyle swobody w organizowaniu się. Właśnie tam już w 1873 r. powstało Polskie Towarzystwo Tatrzańskie, również tam dziesięć lat później rozpoczęto regularne znakowanie szlaków turystycznych. W Królestwie Polskim pierwsze wycieczki zaczęto organizować w 1906 r., gdy powstało Polskie Towarzystwo Krajoznawcze. Był to fenomen, bo formalnie wszystkie organizacje skupiające Polaków rosyjskie władze traktowały jako spiski.

Po 1918 r. turystyka stała się dla polskich władz już bardzo ważnym czynnikiem pomagającym zintegrować się Polakom żyjącym dotąd pod trzema zaborami, bo występujące między nimi różnice mentalne, kulturalne, a nawet językowe były znaczne. Przewidywano też, iż wzrost ruchu turystycznego wpłynie na ożywienie w komunikacji, a także rozwinięcie sieci handlowo-usługowej, która zepnie od wewnątrz ziemie byłych zaborów. W 1919 r. powołano Referat Turystyki przy Ministerstwie Robót Publicznych.

Prawdziwy rozwój turystyki nastąpił po przewrocie majowym Piłsudskiego w 1926 r. Nie jest to przypadek. Marszałek bardzo cenił wszelkie formy aktywności fizycznej, choć patrzył na nie w sposób wojskowy. W sporcie – również przeżywającym wówczas rozkwit – widział możliwości wychowania zdrowego rekruta, w turystyce zaś, dodatkowo, możliwość dobrego poznania terenu. Polacy zapewne korzystali z turystyki z mniej wzniosłych powodów, ale korzystali masowo. Państwo chętnie do tego dopłacało. Polskie Towarzystwo Krajoznawcze otrzymało w 1926 r. znaczne dofinansowanie, a dla określonych grup pojawiły się po raz pierwszy zniżki komunikacyjne, m.in. na bilety kolejowe (33 proc. dla młodzieży, 20 proc. dla członków PTK). Do roku 1939 w Polsce działały już 54 schroniska i 81 stacji turystycznych.
 

Podobne artykuły

Wszelkie materiały (w szczególności depesze agencyjne, zdjęcia, grafiki, filmy) zamieszczone w niniejszym Portalu chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych. Materiały te mogą być wykorzystywane wyłącznie na postawie stosownych umów licencyjnych. Jakiekolwiek ich wykorzystywanie przez użytkowników Portalu, poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym, bez ważnej umowy licencyjnej jest zabronione.
Do góry

Walka
o niepodległość
1914-1918

II Rzeczpospolita

II Wojna
Światowa

PRL