10.10.2026–31.10.2026
Miedzioryt „Św. Hieronim pokutujący” Albrechta Dürera. Fot. Muzeum Historyczne w Bielsku-Białej
Ekspozycję poświęconą Albrechtowi Dürerowi, na której będzie można obejrzeć także dzieła tego żyjącego na przełomie XV i XVI w. niemieckiego malarza, grafika i rysownika, udostępnia Muzeum Historyczne w Bielsku-Białej.
- Ekspozycja „W kręgu Albrechta Dürera – w 555. rocznicę urodzin artysty” zostanie otwarta w sobotni wieczór (10 października). Prezentujemy na niej ryciny, ekslibrisy, reprodukcje rysunków, karty pocztowe i książki ze zbiorów Biblioteki Naukowej Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk w Krakowie, naszego muzeum oraz z kolekcji prywatnych. Eksponujemy około 50 obiektów, w tym 13 z przełomu XV i XVI wieku – powiedział kurator wystawy Cezary Kozak.
Jak dodał, bielska instytucja ma w zbiorach trzy prace inspirowane malarską twórczością Dürera: grafiki Williama Ungera i Victora Jaspera, artystów tworzących na przełomie XIX i XX wieku.
Biblioteka Naukowa PAU i PAN w Krakowie użyczyła siedem oryginalnych prac Albrechta Dürera. - Są to dwa miedzioryty: „Św. Hieronim pokutujący” (1496 r.) i „Cztery czarownice” (1497 r.), a także pięć drzeworytów: „Ostatnia Wieczerza” (1511 r.), „Św. Weronika między świętymi Piotrem i Pawłem” (1510 r.), ekslibris Willibalda Pirckheimera (1501 r.), „Hołd Trzech Króli”, a także „Nosorożec” (1515 r.) – powiedział Kozak.
Kurator szczególną uwagę zwrócił na to ostatnie dzieło. – Dürer chętnie podejmował nowe wyzwania i szukał tematów, które nie tylko jego fascynowały. Jednym z nich był egzotyczny, nieznany mu z autopsji wizerunek nosorożca, o którym ówcześnie było głośno. Zwierzę sprowadzono z Indii dla króla Portugalii Manuela I. „Nosorożec” od samego początku stał się obiektem podziwianym i pożądanym przez kolekcjonerów. Tworząc go, Dürer polegał wyłącznie na swojej wyobraźni i zasłyszanych opisach. Niemal do końca XVIII wieku służył on za model w podręcznikach historii naturalnej – wskazał.
Cezary Kozak dodał, że spośród eksponatów z kolekcji prywatnych na uwagę zasługują szczególnie dwa miedzioryty: „Hołd Trzech Króli” (około 1504 r.) Marcantonio Raimondiego oraz „Cztery Czarownice” (po 1497 r.) Wacława z Ołomuńca.
Albrechta Dürer uznawany jest za najwybitniejszego artystę niemieckiego renesansu.
Wystawę można zobaczyć do końca października.
Muzeum mieści się w bielskim zamku, który został wzniesiony przypuszczalnie przez księcia cieszyńskiego Przemysława I Noszaka, żyjącego na przełomie XIV i XV w. W XV i XVI w. nastąpiła jego rozbudowa. Na przestrzeni wieków należał do wielu rodzin. W 1752 r. zamek nabył Aleksander Sułkowski, który dwa lata później otrzymał tytuł książęcy w Bielsku. Zamek pozostał własnością tego rodu do 1945 r. Ostatnim właścicielem był Aleksander Ludwik Sułkowski, który zmarł w 1956 roku. (PAP)
szf/ amac/
