Małgorzata Szejnert. Fot. Tomasz Sikora
Małgorzata Szejnert została Warszawską Twórczynią 2026 roku - poinformował w środę urząd m.st. Warszawy. Pisarka odbierze wyróżnienie oraz nagrodę w wysokości 120 tys. zł podczas gali 19. edycji Nagrody Literackiej Warszawy.
„Każda z jej książek, podobnie jak jej teksty prasowe mają za sobą wiedzę i głębokie studia nad tematem. Dziś, w czasie wiedzy powierzchownej, takie podejście jest bardzo potrzebne, a jej zalecenia pisarskie okazują się najlepszą szkołą literatury” – uzasadniło w komunikacie jury nagrody. Na czele kapituły stanęła krytyczka i literaturoznawczyni Justyna Sobolewska.
- Byłam młoda i strasznie zawzięta, aby zdobyć jakieś informacje, które uważałam za ważne. Byłam niezmordowana, jeśli chodzi o podróże, dopytywanie się, wręcz mordowanie pytaniami swoich rozmówców. Dzisiaj już bym tego nie potrafiła, z uznaniem myślę o tej pracy - mówiła Szejnert w niedawnej rozmowie z PAP, towarzyszącej publikacji „Chwili przed podróżą. Reportaży z PRL-u” oraz wywiadu-rzeki pisarki z Dorotą Karaś i Markiem Sterlingowem „Chłodnia czyli grzejnia”.
Małgorzata Szejnert urodziła się w Warszawie w 1936 r. Ukończyła Żeńskie Liceum Ogólnokształcące im. Emilii Plater w Białej Podlaskiej. Studiowała na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Ze stolicą związała też całe swoje zawodowe życie. Pracowała w redakcjach „Horyzontów”, „Kuriera Polskiego”, „Tygodnika Demokratycznego”, publikowała także w „Polityce”, gdzie ukazał się jej głośny reportaż „Mitra pod kapeluszem”. W latach siedemdziesiątych kierowała działem reportażu tygodnika „Literatura”. Szejnert zadebiutowała w 1972 r. reporterską książką o amerykańskiej Polonii „Borowiki przy ternpajku”.
Małgorzata Szejnert: PRL to jest szary kolor
Po wprowadzeniu stanu wojennego współpracowała z drugim obiegiem, a następnie wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracowała w nowojorskim „Nowym Dzienniku”. Po powrocie wydała „Sławę i infamię” (rozmowę z historykiem teatru Bohdanem Korzeniewskim o postawach środowiska aktorskiego podczas okupacji) oraz „Śród żywych duchów”. Była również była współzałożycielką „Gazety Wyborczej”, a potem wieloletnią szefową działu reportażu (zastąpiła na stanowisku Hannę Krall). Z jej „szkoły” wyszli m.in. Magdalena Grzebałkowska, Magdalena Grochowska, Katarzyna Surmiak-Domańska, Lidia Ostałowska, Wojciech Tochman, Jacek Hugo-Bader, Mariusz Szczygieł i wielu innych ważnych autorek i autorów reportaży. Do pisania powróciła dopiero po przejściu na emeryturę. Wśród książek Szejnert są także m.in. „Czarny ogród”, „Wyspa klucz”, „Dom Żółwia. Zanzibar”, „Usypać góry. Historie z Polesia” i „Wyspa Węży”.
W 2014 r. została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymała Nagrodę Mediów Publicznych „Cogito” oraz Nagrody im. ks. Augustina Weltzla „Górnośląski Tacyt”.
Nagroda Literacka Warszawy jest przyznawana w obecnej formule od 2008 r., jednak jej historia sięga okresu międzywojennego. Oprócz wyróżnień za całokształt co roku honorowani są autorzy i autorki prozy, poezji, literatury dziecięcej, książek o tematyce warszawskiej oraz komiksów i powieści graficznych. Małgorzata Szejnert odbierze prestiżowe wyróżnienie oraz nagrodę 13 czerwca podczas gali 19. edycji Nagrody Literackiej Warszawy. Dotychczas tytuł Warszawskiej Twórczyni lub Warszawskiego Twórcy otrzymali m.in.: Tadeusz Konwicki, Janusz Głowacki, Ernest Bryll, Joanna Kulmowa, Hanna Krall, Joanna Papuzińska, Marek Bieńczyk. (PAP)
