Teatr Muzyczny w Łodzi, który w ubiegłym roku obchodził 80-lecie działalności, zakończył świętowanie jubileuszu publikacją „Śniąc sen... o teatrze”. To opowieść o historii sceny przy ulicy Północnej, o związanych z nią ludziach i artystycznej ewolucji, jaką przeszła.
Łódzki Teatr Muzyczny był w latach powojennych kontynuatorem tradycji Teatru Komedii Muzycznej „Lutnia” z Wilna i pierwszą w Polsce sceną, na której królowała „podkasana muza” operetki. W ciągu 80 lat przygotował ponad 200 premier - od dzieł klasyki operetkowej, przez rewie, komedie i bajki muzyczne po musicale. Pod koniec roku jubileuszowego doczekał się monograficznego wydawnictwa na swój temat.
– Sednem tej opowieści nie jest chronologia premier, lecz emocje ludzi towarzyszących teatrowi w jego wędrówce. Oddajemy w ręce czytelników intymny portret instytucji, która ma „ludzką twarz” – podkreślił dyrektor Teatru Muzycznego w Łodzi Marcin Zawada i współautor książki „Śniąc sen... o teatrze”.
Wśród jego rozmówców znaleźli się zarówno wieloletni dyrektorzy – Grażyna Posmykiewicz i Zbigniew Macias, artyści etatowi i gościnni, a także pracownicy techniczni, którzy na łamach publikacji dzielą się anegdotami z pracowni i zza kulis. Czytelnicy mogą poznać tajniki pracy krawcowych, które ratują spektakle na minuty przed podniesieniem kurtyny, inspicjentów zarządzających skomplikowaną machiną przedstawienia czy realizatorów konstruujących niewidzialną przestrzeń dźwięku.
„Śniąc sen... o teatrze” opowiada też o artystycznej ewolucji. W kontekst historyczny działalności sceny przy ul. Północnej wprowadzają czytelników eseje Piotra Sobierskiego i Magdaleny Sasin. Pokazują one drogę od powojennych operetek, przez legendarną, pierwszą w Polsce inscenizację „Skrzypka na dachu” w 1983 roku, aż po współczesne hity takie jak „Les Miserables”, „Mamma Mia!” czy autorski „Dracula”.
Wydawnictwo zawiera bogaty wybór zdjęć – od archiwalnych fotografii z lat 40. i 50. XX wieku, ukazujących dawne gwiazdy w klasycznych kostiumach, po dynamiczne i barwne ujęcia ze współczesnych superprodukcji. Ilustracje pozwalają prześledzić zmiany w estetyce i technice teatralnej na przestrzeni ośmiu dekad.(PAP)
agm/ lm/
