Kultura i sztuka po 1989 roku

28.04.2019

Orędzie egipskiej choreografki Karimy Mansour na Międzynarodowy Dzień Tańca

Na początku był ruch... Od zarania dziejów taniec był silnym środkiem wyrazu i sposobem celebracji – napisała w orędziu na Międzynarodowy Dzień Tańca egipska tancerka i choreografka Karima Mansour. Święto tańca i tancerzy obchodzone jest 29 kwietnia.

Publikujemy tekst orędzia przesłany PAP przez Polski Ośrodek Międzynarodowego Instytutu Teatralnego (ITI):

"Na początku był ruch... Od zarania dziejów taniec był silnym środkiem wyrazu i sposobem celebracji. Odnaleziony już na malowidłach egipskich faraonów, inspiruje twórców tańca do dnia dzisiejszego. Tańcząc, ludzie przywoływali boginie i bogów tańca wraz ze wszystkimi ich przymiotami, takimi jak równowaga, z której wywodzi się sprawiedliwość, a także muzykalność, ton, indywidualna i kosmiczna świadomość oraz wiele więcej.

Kiedyś przeczytałam zdanie: +W czasach faraonów uważano, że taniec uwzniośla ducha tancerza, widzów oraz wszystkich uczestników wydarzenia. Muzyka i taniec pobudzały w najwyższym stopniu ludzką wrażliwość, przynosząc jednocześnie pocieszenie po rozczarowaniach i niepowodzeniach+.

Ruch jest językiem, którym mówimy wszyscy. Ruch jest językiem uniwersalnym, językiem każdego człowieka, jeśli tylko otworzymy nasze zmysły i będziemy chcieli posłuchać. Musimy tylko słuchać. Słuchać bez zakłóceń, bez osądu, słuchać w ciszy i pozwolić, by ruch opanował nasze ciało, ponieważ wszystko w nas i dookoła nas jest w ruchu, nieustannym ruchu. W tańcu ciało nie kłamie, ponieważ wsłuchuje się w swoją prawdę i ukazuje ją. Słuchając bicia naszego serca, możemy tańczyć taniec życia, który wymaga ruchu, zwinności i zdolności adaptacji, ciągle zmieniającej się choreografii.

W dzisiejszych czasach, gdy nasza zdolność do jednoczenia się jest słabsza niż kiedykolwiek, słowa połączenie i łączność nabrały nowych znaczeń. Taniec pozostaje najwłaściwszym działaniem, aby pomóc nam odzyskać utraconą jedność. Taniec przywraca nas do naszych kulturowych korzeni, ale również bezpośrednio do rdzenia ludzkiej istoty w sensie osobistym, indywidualnym, jednocześnie umożliwiając nam bycie zwierzętami społecznymi. Tylko pozostając w zgodzie ze swoim wewnętrznym rytmem, będziemy w stanie nawiązać prawdziwe relacje z drugim człowiekiem.

Taniec jest tam, gdzie kultura jest współdzielona, a poprzez niewypowiedziany język uniwersalności granice zanikają w przestrzeni inkluzji i jedności. Ciało jest narzędziem ekspresji, naczyniem dla naszego głosu, naszymi myślami, naszymi uczuciami, naszą historią, naszym bytem i egzystencją, naszą tęsknotą za wyrażaniem się i łączeniem, co manifestuje się poprzez ruch.

Taniec jest przestrzenią, w której jednostka może połączyć się ze swoją prawdą, a warunkiem tego jest odnalezienie w sobie ciszy. Taniec pozwala nam łączyć się i odczuwać pełnię, tylko w tym stanie odnajdujemy pokój. Wraz z ciszą przychodzi spokój ducha. Dzięki ciszy możemy usłyszeć, słuchać, mówić, a poprzez bezruch uczymy się tańczyć naszą wewnętrzną prawdę. Wtedy właśnie taniec staje się autentyczny.

Ruch i taniec to obszary, w których możemy przechodzić od tego, co wertykalne do tego, co horyzontalne, z góry do dołu i odwrotnie. Ruch i taniec jest tam, gdzie chaos daje się (lub nie) kreować i układać na nowo. Jest tam, gdzie możemy tworzyć, raz po raz, naszą własną rzeczywistość oraz ulotne, efemeryczne chwile. Chwile, które mogą nas dotknąć i pozostać w naszych wspomnieniach, inspirować, zmieniać nas i innych na całe życie. To jest moc prawdziwej ekspresji, moc tańca.

Taniec to uzdrowiciel. W tańcu ludzkość może się spotkać.

Zapraszam ludzi do przekraczania granic, poza kryzys tożsamości, poza nacjonalizm i poza wszelkie ramy. Do uwolnienia się od ograniczeń i odnalezienia w tym uniwersalnym języku ruchu i pędu. Zapraszam wszystkich do tańca w rytmie bicia własnego serca, wewnętrznej prawdy, ponieważ tylko ruch wewnątrz nas samych prowadzi do wewnętrznej rewolucji, z której może wyniknąć prawdziwa zmiana" - napisała Karima Mansour.

Autorką przekładu orędzia z jęz. angielskiego jest Olga Spirewska.

Karima Mansour ukończyła filmowe studia licencjackie w Instytucie Filmowym na Akademii Sztuki w Kairze. Po wyjeździe do Londynu ukończyła studia licencjackie i magisterskie na wydziale tańca współczesnego w London Contemporary Dance School.

W 1999 r., po powrocie do Egiptu, założyła zespół MAAT for Contemporary Dance, będący pierwszą niezależną kompanią taneczną w Egipcie. Od momentu powstania MAAT for Contemporary Dance, Mansour stworzyła ponad 20 pełnospektaklowych choreografii, które regularnie prezentowane są na międzynarodowych festiwalach. Zrealizowała także ponad 20 projektów teatralnych i filmowych.

Mansour pracowała jako nauczycielka tańca w Cairo Opera Dance Theatre Company (1998). Była też adiunktem w Instytucie Baletu na Akademii Sztuki w Kairze (1999-2000) i wykładowczynią na Wydziale Sztuk Performatywnych i Sztuk Wizualnych na Uniwersytecie Amerykańskim w Kairze (2010).

Jest też założycielką i dyrektor artystyczną Centrum Tańca Współczesnego w Kairze (CCDC).

Tłumaczenia biogramu dokonała Katarzyna Pastuszak z Instytutu Muzyki i Tańca.

W 1982 r. Komitet Tańca Międzynarodowego Instytutu Teatralnego (ITI) ustanowił 29 kwietnia – dzień, w którym chrzest przyjął twórca nowoczesnego baletu Jean-Georges Noverre (1727-1810) – Międzynarodowym Dniem Tańca. Przesłaniem tego święta jest celebrowanie tańca, czerpanie radości z uniwersalnego charakteru tej formy sztuki, przekraczanie granic politycznych, kulturowych i etnicznych oraz łączenie ludzi przy pomocy uniwersalnego języka tańca.

Co roku w świat wysyłane jest przesłanie wybitnego choreografa lub tancerza wybranego przez Komitet Tańca ITI we współpracy ze stowarzyszeniem World Dance Alliance, które współpracuje z ITI.

W Polsce doroczne orędzie z okazji Międzynarodowego Dnia Tańca rozpowszechnia, we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca, Polski Ośrodek ITI.(PAP)

autor: Grzegorz Janikowski

gj/ pat/

Wszelkie materiały (w szczególności depesze agencyjne, zdjęcia, grafiki, filmy) zamieszczone w niniejszym Portalu chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych. Materiały te mogą być wykorzystywane wyłącznie na postawie stosownych umów licencyjnych. Jakiekolwiek ich wykorzystywanie przez użytkowników Portalu, poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym, bez ważnej umowy licencyjnej jest zabronione.
Do góry

Walka
o niepodległość
1914-1918

II Rzeczpospolita

II Wojna
Światowa

PRL