Fot. Muzeum Narodowe w Lublinie
Niemal 600 japońskich zabytków będzie tworzyło wystawę „Czas Samurajów”, która w kwietniu zostanie otwarta w Muzeum Narodowym w Lublinie. Placówka świętuje w tym roku 120-lecie.
Dyrektor Muzeum Narodowego w Lublinie Katarzyna Mieczkowska powiedziała w środę na konferencji prasowej, że inspiracją dla zorganizowania wystawy poświęconej kulturze samurajów stały się dwa japońskie miecze samurajskie z okresu Edo (1603-1868), wpisane do ksiąg inwentarzowych muzeum jako jedne z pierwszych eksponatów.
– Nie wiadomo, kto był darczyńcą. Należy sądzić, że jakiś kolekcjoner zdobył te obiekty i postanowił się nimi podzielić z muzeum - zaznaczyła Mieczkowska.
Na wystawie dzieje samurajów ilustrować będzie m.in. kolekcja japońskich drzeworytów. Prezentowane będzie też uzbrojenie, elementy wyposażenia samurajskiego i rzemiosło artystyczne. - Chcemy zaprezentować nie tylko te aspekty, które wiązały się z walką samurajów, ale też ich życie codzienne, kulturę, religię, to wszystko, co jest tak fascynujące i odmienne od tego, co nas otacza. Postaramy się pokazać, że samuraj był nie tylko wojownikiem, ale też znawcą sztuki, twórcą – powiedział jeden z kuratorów wystawy Maciej Drewniak.
Na ekspozycji pokazane będą po raz pierwszy w Polsce zabytki z kolekcji Petera Janssena z Samurai Muzeum w Berlinie, a także eksponaty z różnych muzeów w Polsce.
Wystawa „Czas Samurajów” będzie dostępna dla zwiedzających od 25 kwietnia do 27 września. Ekspozycja będzie jednym z elementów obchodów jubileuszu Muzeum, które w tym roku świętuje 120-lecie istnienia.
Mieczkowska podkreśliła, że rok jubileuszowy poświęcony będzie prezentacji twórczości oraz ludzi, którzy w przeszłości przyczynili się do powstania muzeum, a szczególnie donatorów, osób prywatnych, kolekcjonerów, artystów przekazujących tu swoje zbiory. W ciągu całego roku będą organizowane specjalne pokazy twórczości różnych artystów m.in. Eugeniusza i Tadeusza Baranowskich, Koji Kamoji, Juliana Stańczaka, Franciszka Starowieyskiego, Wojciecha Sadley’a oraz dzieła z kolekcji Ireny Hochman i Tadeusza Mysłowskiego.
Muzeum Narodowe w Lublinie to jedno z największych muzeów na wschodzie Polski. Pomysłodawcą utworzenia instytucji muzealnej w Lublinie był wybitny etnograf i językoznawca Hieronim Łopaciński (1860–1906). Z jego inicjatywy w 1901 roku w Lublinie zostały zorganizowane dwie wystawy, które stały się impulsem do tworzenia kolekcji przyszłego muzeum. Na jednej z nich zebrano 4 tys. eksponatów – rycin, wyrobów rzemiosła artystycznego, rzeźb, dokumentów (druków i rękopisów), zabytków archeologicznych, numizmatów, militariów, map. Na drugiej wystawie, rolniczo-przemysłowej, był dział ludoznawczy, gdzie prezentowano m.in. modele chat, stroje ludowe, rękodzieło.
W 1905 r. z inicjatywy Łopacińskiego utworzono Komitet Założycielski Muzeum. Cenne zbiory przekazało muzeum wiele towarzystw naukowych oraz osób prywatnych. 12 grudnia 1906 r. uroczyście otwarto Muzeum Lubelskie w gmachu podominikańskim. Od 1954 r. muzeum zajmuje najpierw część potem całość Zamku Lubelskiego z unikalnym w skali Europy zabytkiem sztuki średniowiecznej - Kaplicą Trójcy Świętej. W 2020 r. Muzeum Lubelskie zostało przekształcone w Muzeum Narodowe i podlega ministerstwu kultury i dziedzictwa narodowego.
Muzeum na swoich wystawach prezentuje zabytki z wielu dziedzin, m.in. sztuki, archeologii, numizmatyki, militariów, etnografii, literatury. Eksponowane są one w siedzibie głównej, a także w pięciu oddziałach w Lublinie i oddziałach zamiejscowych – w Kraśniku i Nałęczowie. Jednym z oddziałów Muzeum Narodowego jest tworzone w Lublinie Muzeum Ziem Wschodnich Dawnej Rzeczypospolitej.
W roku 2025 Muzeum Narodowe w Lublinie odwiedziło ponad 500 tys. osób. W ubiegłym roku dużą popularnością cieszyła się wystawa poświęcona twórczości kobiet - w sumie 133 artystek - z lat 1850-1950 pt. „Co babie do pędzla?”, którą zobaczyło ponad 40 tys. zwiedzających. W 2022 r. w lubelskim Muzeum prezentowana była pierwsza w Polsce ekspozycja poświęconą życiu i twórczości jednej z najwybitniejszych artystek polskiego pochodzenia – Tamary Łempickiej. Wystawa cieszyła się ogromną popularnością, zobaczyło ją ponad 86 tys. osób. Od czerwca 2023 r. w siedzibie głównej muzeum prezentowana jest kolejna wystawa Łempickiej, na której można m.in. oglądać obrazy i prace na papierze tej malarki z kolekcji zakupionej do zbiorów muzeum. (PAP)
ren/ lm/
