Skansen Osadnictwa Nadwiślańskiego w Wiączeminie Polskim. Fot. Facebook/Skansen Osadnictwa Nadwiślańskiego w Wiączeminie Polskim
W Skansenie Osadnictwa Nadwiślańskiego w Wiączeminie Polskim w pow. płockim na Mazowszu odbędzie się 25 kwietnia „Wiosenne sadzenie ziemniaków”. Wykorzystane zostaną stare odmiany, w tym z początku XVIII w., pozyskane z NordGen. Będzie też degustacja ziemniaczanych potraw przygotowanych według dawnych przepisów.
„Tego dnia połączymy pożyteczne z przyjemnym” - podkreśliło Muzeum Mazowieckie w Płocku, którego oddziałem jest skansen w Wiączeminie Polskim, zapraszając tam na „Wiosenne sadzenie ziemniaków”, zaplanowane na 25 kwietnia.
Podczas plenerowego wydarzenia - jak zapowiedziała w środę placówka - jego uczestnicy tradycyjnymi metodami sadzić będą stare odmiany ziemniaków, w tym pozyskane z NordGen - Nordyckiego Centrum Zasobów Genetycznych: czerwoną Raudar Islenskar z 1720 r. i białą Leksands vit z 1730 r., które uważa się za pierwsze, jakie dotarły do Szwecji i były popularne w Europie w XVIII wieku.
Wśród ziemniaków, które przygotuje do posadzenia skansen w Wiączeminie Polskim znajdzie się też Marius z 1893 r., najstarsza zachowana do obecnych czasów odmiana, pochodzącą z polskiej hodowli, powstała w wyniku skrzyżowania odmian Goodrich i Reichskanzler, a pozyskana z Banku Genów Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin Państwowego Instytutu Badawczego, oddział w Boninie.
„Po zakończeniu prac na poletku odbędzie się degustacja potraw z ziemniaków, które przygotowane zostaną według starych przepisów” - podkreśliło w anonsie płockie Muzeum Mazowieckie. Zaznaczyło jednocześnie, że na oba wydarzenia, sadzenie i degustację, konieczne są wcześniejsze zapisy, przy czym liczba miejsc jest ograniczona - zgłoszenia należy wysłać mailem na adres: [email protected].
Prace polowe i smakowanie potraw z ziemniaków poprzedzi wykład - dostępny dla wszystkich chętnych, bez zapisów - którego będzie można wysłuchać w dawnym kościele ewangelickim na terenie Skansenu Osadnictwa Nadwiślańskiego. Tematem prelekcji będzie rola, jaką koloniści odegrali w upowszechnieniu uprawy ziemniaków, a także wpływ na te uprawy środowiska geograficznego terenów zalewowych Wisły oraz to, jak nowe uprawy, w tym topinamburu, czyli słonecznika bulwiastego, zmieniły mazowiecką kuchnię.
Skansen Osadnictwa Nadwiślańskiego w Wiączeminie Polskim leży na lewym brzegu Wisły około 25 km od Płocka pośród pól, łąk i lasów łęgowych, w Nadwiślańskim Obszarze Krajobrazu Chronionego, który graniczy z obszarem Natura 2000.
Placówka poświęcona jest historii Olendrów, czyli przybyszów z dawnych Niderlandów, Fryzji i Flandrii, którzy od XVI wieku osiedlali się w Polsce wzdłuż Wisły, od Żuław po Mazowsze. Powstało tam w sumie około 1,5 tys. osad i wsi, które Olendrzy zamieszkiwali wraz z osadnikami niemieckimi i ludnością polską. Tak było do przełomu lat 40. i 50. XX wieku, po czym większość Olendrów wyemigrowała do Niemiec, USA i Kanady.
Do Wiączemina Polskiego Olendrzy przybyli w połowie XVIII wieku. Osiedlali się wtedy również na drugim brzegu Wisły, aż po okolice Warszawy. Osuszali podmokłe tereny, karczując lasy, budując kanały i zbiorniki retencyjne. Zajmowali się przede wszystkim rolnictwem i sadownictwem, a także rzemiosłem, głównie tkactwem i stolarstwem.
Na terenie Skansenu Osadnictwa Nadwiślańskiego w Wiączeminie Polskim znajdują się m.in. przykłady oryginalnej architektury Olendrów, jak jednobudynkowy tzw. Langhoff, łączący część mieszkalną ze stodołą i oborą, przeniesiony z miejscowości Kępa Karolińska, a także pochodzący z miejscowości Białobrzegi zespół obiektów, składający się z budynku mieszkalnego, stodoły oraz powidlarni. Jest również cmentarz z drugiej połowy XIX wieku, kościół ewangelicki z 1935 r. i szkoła z 1901 r.
Wstęp na „Wiosenne sadzenie ziemniaków” 25 kwietnia, którego początek w skansenie w Wiączeminie Polskim zaplanowano na godz. 12., będzie bezpłatny.(PAP)
mb/ dki/
