Oryginalne filmowe lalki m.in. z "Misia Coralgola" będzie można od soboty oglądać na wystawie "Bajki Trzydziestolatków. Kultowe seriale i animacje lat 80. i 90." w Muzeum Częstochowskim.
"Klimt i jego czasy. Secesja wiedeńska" to tytuł wielkiej wystawy w Pinakotece w Paryżu poświęconej twórczości Gustava Klimta i współtworzonego przez niego ruchu po początki ekspresjonizmu i sztuki modernizmu. Można ją oglądać do 12 czerwca.
Kolekcja 10 rzeźb wybitnego polskiego rzeźbiarza Adama Myjaka składa się na stałą wystawę, którą można będzie oglądać w Ośrodku Praktyk Teatralnych "Gardzienice" w Lubelskiem. Oficjalne otwarcie wystawy, z udziałem artysty, odbędzie się 16 kwietnia.
Największą kolekcją dotyczącą działalności teatralnej Tadeusza Kantora dysponuje krakowska Cricoteka, będąca ośrodkiem dokumentacji jego sztuki. Powstała 35 lat temu z inicjatywy samego artysty i zgodnie z jego wolą miała być "żywym archiwum" Teatru Cricot 2.
Wystawą prac Tadeusza Kantora oraz jego żony, malarki Marii Stangret rozpoczną się 17 kwietnia w Cricotece oficjalne obchody 100. rocznicy urodzin artysty. W inauguracji ma wziąć udział minister kultury i dziedzictwa narodowego Małgorzata Omilanowska.
Portugalscy historycy teatru i reżyserzy upatrują w dziełach Tadeusza Kantora potencjału zdolnego fascynować młodzież. Wierzą, że twórczość polskiego artysty przetrwa dla kolejnych pokoleń, choć w zmienionej formie.
Zachód odkrył malarstwo Kantora już w latach 50., jednak jego międzynarodowa kariera jako twórcy teatralnego rozpoczęła się w 1966 r. w niemieckim Baden-Baden, gdzie zafascynował krytyków i widzów rewolucyjną inscenizacją sztuki "W małym dworku" Witkacego.
Około 2,5 tys. osób demonstrowało w niedzielę w Nowosybirsku przeciwko zdjęciu z afisza wystawionej w tamtejszej operze inscenizacji "Tannhaeusera" Richarda Wagnera, której rosyjski Kościół prawosławny zarzucał obrazę uczuć religijnych i profanację.
Wystawa w Królewskiej Akademii Sztuki w Londynie prezentuje twórczość Petera Paula Rubensa (1577-1640) i jej oddziaływanie na malarzy tak różnych, jak Watteau i Cezanne. Ale realizację koncepcji wystawy skrytykowali uznani brytyjscy krytycy.