Kultura i sztuka 1945-1989

12.05.2011 aktualizacja 28.09.2019

Jan Kobuszewski (1934-2019)

Jan Kobuszewski. Fot. PAP/A. Rybczyński Jan Kobuszewski. Fot. PAP/A. Rybczyński

Jan Kobuszewski urodził się 19 kwietnia 1934 roku w Warszawie.

W książce "Patrzę w przyszłość (i przeszłość) z uśmiechem i radością", której premiera odbyła się w 2008 roku, Jan Kobuszewski opisuje wartości, które najwięcej znaczą w jego życiu. "To wiara i optymizm" - podkreśla artysta.

Aktor, kojarzony obecnie głównie z rolami komediowymi, zaczynał jednak od ról w teatrach dramatycznych. Do szkoły teatralnej w Warszawie dostał się za drugim razem, studia ukończył w 1956 roku.

Dwa pierwsze sezony spędził w Teatrze Młodej Warszawy, przez 20 lat był aktorem scen dramatycznych: w latach 1958-64 i 1969-75 warszawskiego Teatru Polskiego, 1964-69 Teatru Narodowego, 1975-76 łódzkiego Teatru Nowego.

Niektóre z jego kreacji, wysoko ocenianych przez krytyków, to m.in. role Pietrowicza w "Płaszczu" Mikołaja Gogola, Wścieklicy w "Janie Karolu Macieju Wścieklicy" Witkacego, Biondella w "Poskromieniu złośnicy" Williama Szekspira.

Kobuszewski grał też w słynnych "Dziadach", które Kazimierz Dejmek wystawił w 1968 roku na scenie Teatru Narodowego. "Grałem doktora Becu. Doktor w jednej ze scen policzkuje księdza Piotra, którego w tamtej inscenizacji grał Józef Duriasz. Była premiera i ta sławna scena, którą ćwiczyliśmy wiele razy. Kiedy go policzkowałem, to on zasłaniał się ręką i ja biłem właśnie w tę rękę, ale... wystawał palec, który na premierze mu złamałem" -wspominał Kobuszewski w jednym z wywiadów.

Częste obsadzanie Kobuszewskiego w rolach komediowych wiązało się m.in. z jego warunkami fizycznymi. "Długie toto, jak Don Kichot przynajmniej, chude toto, gęba pociągła i mizerna, nos orli niestety, uszy odstające, a do tego od dołu takie długie nogi, a od góry takie długie ręce. Czerwony Kapturek mógłby omdleć" - tak aktor opisał samego siebie.

Często pojawiał się w telewizji. Starsi widzowie pamiętają go z programu "Wielokropek", w którym występował w duecie z Janem Kociniakiem. W latach 60. aktor zaczął współpracować z Edwardem Dziewońskim w Kabarecie "Dudek". Jeden z najbardziej znanych skeczy z jego udziałem to "Ucz się Jasiu", w którym Kobuszewski wcielił się w postać hydraulika użerającego się z klientem i szkolącym praktykanta. Grał też w popularnym Kabarecie Olgi Lipińskiej.

Kobuszewski twierdzi, że uwielbia oglądać filmy, ale nie lubi przy nich pracować; na swoim koncie ma jednak wiele filmowych ról. Zagrał główną rolę w serialu "Barbara i Jan" z 1962 roku. Potem wcielał się jeszcze w wiele charakterystycznych, drugoplanowych postaci; grał np. listonosza w "Nie ma róży bez ognia" i hydraulika w "Poszukiwany, poszukiwana" Stanisława Barei, komediach muzycznych "Halo Szpicbródka" (reż. Janusz Rzeszewski, Mieczysław Jahoda) i "Lata dwudzieste, lata trzydzieste" (reż. Janusz Rzeszewski) oraz serialach "Czterdziestolatek", "Alternatywy 4", "Zmiennicy".

W 1976 roku Kobuszewski związał się z komediowym Teatrem Kwadrat w Warszawie, w którym gra też obecnie. Stworzył tam liczne kreacje komediowe, jak Rotmistrz w "Damach i huzarach" Aleksandra Fredry (1977), tytułowy "Wstrętny egoista" Francoisa Dorina (1977), tytułowy "Czarujący łajdak" Pierre'a Chesnota (1985).

Jan Kobuszewski zmarł 28 września 2019 r.

(PAP)

Wszelkie materiały (w szczególności depesze agencyjne, zdjęcia, grafiki, filmy) zamieszczone w niniejszym Portalu chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych. Materiały te mogą być wykorzystywane wyłącznie na postawie stosownych umów licencyjnych. Jakiekolwiek ich wykorzystywanie przez użytkowników Portalu, poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym, bez ważnej umowy licencyjnej jest zabronione.
Do góry

Walka
o niepodległość
1914-1918

II Rzeczpospolita

II Wojna
Światowa

PRL