Decyzja o powołaniu KKW na jesieni 1987 r. likwidowała pewną „dwuwładzę” w „Solidarności” i była próbą utworzenia spójnego kierownictwa Związku, które mogłoby w sposób jednolity występować wobec władz PRL i reagować na zmieniającą się sytuację polityczną w Polsce.
Intelektualista i jeden z twórców III RP. W PRL-u był ważnym działaczem opozycji demokratycznej: współzałożycielem Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie, w 1980 r. ekspertem Komitetu Strajkowego na Wybrzeżu, a w stanie wojennym - doradcą Lecha Wałęsy i podziemnej Solidarności. Po 1989 r. zasiadał w Senacie, Sejmie i Parlamencie Europejskim.