Dwa dzieła świata antycznego: Wielką Mozaikę oraz „Miasto namalowane” będzie można po raz pierwszy obejrzeć w weekend w Rzymie, na terenie Term Trajana. To największy fresk i największa mozaika z epoki rzymskiej, które kiedykolwiek odnaleziono - wyjaśnił burmistrz Wiecznego Miasta, Roberto Gualtieri.
Od najbliższego piątku, po trzech latach prac konserwatorskich, można będzie ponownie zwiedzać w Rzymie jeden z najbardziej spektakularnych zabytków Wiecznego Miasta - piramidę Cestiusza. Monumentalny grobowiec przy via Ostiense został wzniesiony około 18-12 roku p.n.e. dla pretora i trybuna ludowego Gajusza Cestiusza.
W starożytnym Rzymie skuteczność mówców zależała nie tylko od siły argumentów, ale też od gestykulacji. Zmiany w układzie architektonicznym Forum Romanum wpływały na to, że coraz mniej osób w pełni odbierało przekaz retorów, a z czasem polityka stała się zhierarchizowana i kontrolowana - wykazały badania.
Rzymskie Koloseum zmieniło oblicze. Zainaugurowano tam nową scenerię według projektu architekta Stefano Boeriego. Na placu przed amfiteatrem rozmieszczono wielkie kamienne bloki, zgodnie ze starożytną geometrią w miejscach, gdzie prawie dwa tysiące lat temu znajdowały się filary budowli.
W ruinach Villa di Poppea, należącej do Sabiny, żony Nerona, niedaleko Pompejów konserwatorzy odsłonili kolejne freski, ukryte pod warstwą popiołu od czasu erupcji Wezuwiusza w 79 r. n.e. Najnowsze odkrycia zostały poczynione w najstarszej części kompleksu i są świetnie zachowane. Archeolodzy podkreślają, że przebadali jedynie część willi, możliwe są więc kolejne odkrycia.
Pozostałości Bazyliki Witruwiusza - rzymskiego architekta żyjącego w I wieku przed naszą erą - odnaleziono w mieście Fano we włoskim regionie Marche. O odkryciu poinformowały w poniedziałek miejscowe władze. Podkreśla się, że jest to odkrycie o historycznym znaczeniu dla świata.
Do końca listopada w Muzeum Narodowym w Poznaniu, a potem w Muzeum Zamku w Gołuchowie (woj. wielkopolskie) będzie prezentowany zdobiony złotem fragment rzymskiego naczynia z IV w. Artefakt należał do kolekcji Izabelli z Czartoryskich Działyńskiej i zaginął w czasie II wojny światowej, w maju odnaleziono go w Nowym Jorku.