Książki

"Moja śmierć będzie taka, jak moje życie" - nowa biografia Leopolda Tyrmanda

To nie był tylko facet od panienek i kolorowych skarpetek. Tyrmand przeżywa pośmiertny swój benefis. Zasłużył na to - mówi PAP Marcel Woźniak, autor właśnie opublikowanej biografii autora "Złego" zatytułowanej "Moja śmierć będzie taka, jak moje życie".

"Depesze" - słynny reportaż Michaela Herra z wojny w Wietnamie

Jeden z najsłynniejszych reportaży wojennych - "Depesze" Michaela Herra - ukazał się na polskim rynku księgarskim. Autor opisuje czas, jaki spędził wśród amerykańskich żołnierzy, biorących udział w wojnie w Wietnamie pod koniec lat 60.

"Ślepa (czerwona) uliczka. Stołeczne struktury Ministerstwa Informacji i Propagandy (1944–1947)"

Celem tej książki jest pokazanie – na jaskrawym przykładzie Warszawy – dlaczego resort informacji i propagandy "ludowej" Polski nie zrealizował ambitnych zadań jakie przed nim postawiono – stwierdza badacz historii PRL Patryk Pleskot we wstępie do swojej najnowszej książki "Ślepa (czerwona) uliczka. Stołeczne struktury Ministerstwa Informacji i Propagandy (1944–1947)".

"Chleb prawie że powszedni" - zapiski Zofii Stryjeńskiej

Studiowała malarstwo w przebraniu chłopaka, zdobyła sławę i uznanie, ale wiecznie brakowało jej pieniędzy. Mąż próbował umieścić ją w szpitalu psychiatrycznym - taki obraz życia Zofii Stryjeńskiej wyłania się z jej pamiętników, których nowa edycja ukazała się pt. "Chleb prawie że powszedni".

„Od kamienicy do muzeum. Historia siedziby Muzeum Warszawy na Rynku Starego Miasta”

Wybitni warszawiacy, jak Henryk Marconi, Hugo Seydel i Henryk Fukier, zainicjowali u początków XX wieku proces odradzania Starego Miasta w Warszawie. Mówi o tym książka Małgorzaty Popiołek „Od kamienicy do muzeum. Historia siedziby Muzeum Warszawy na Rynku Starego Miasta”

"Szkło i brylanty. Gabriela Zapolska w swojej epoce"

Gabriela Zapolska prowadziła jak na swoje czasy bardzo swobodne życie - grała w teatrze, kochanków zmieniała jak rękawiczki, nie przejmowała się konwenansami, deklarowała się jednak jako przeciwniczka feminizmu i emancypacji kobiet - pisze Arael Zurli w książce "Szkło i brylanty".

"Wołyń. Siła traumy. Wspomnienia i pamięć"

Autorka we wstępie zastrzega, że jej książka nie jest pracą historyczną, że opowiada nie tylko o faktach historycznych, ale – przede wszystkim - o towarzyszącym im bólu, cierpieniu, złu, zezwierzęceniu, okrucieństwie, trudzie wybaczania i pojednania. Oddanie głosu świadkom i skupienie się na ich emocjach, na palecie szarości, a nie tylko czerni i bieli czyni książkę „Wołyń. Siła traumy” wyjątkową, również w dzisiejszej, po latach milczenia bogato reprezentowanej literaturze dotyczącej straszliwej wołyńskiej rzezi. Jest to książka nie tyle o samych dramatycznych wydarzeniach, co o pamięci o nich. I o tym, jak mogło do dramatu dojść.

„Zarażeni polską wolnością”

Perspektywa 25 lat od zjednoczenia Niemiec sprawia, że w pamięci historycznej zaciera się historia drogi od pierwszych form sprzeciwu wobec komunizmu w NRD, aż po upadek muru berlińskiego. Rozmówcy dr. Roberta Żurka przypominają, że bez polskiej Solidarności zjednoczenie nie byłoby możliwe.

"Świat Muszkieterów. Zapomnij, albo zgiń"

Hipotezy – tym jednym słowem można określić główny motyw „wiedzy” o polskiej tajnej, głęboko zakonspirowanej podziemnej organizacji wywiadowczej działającej w czasie II wojny światowej. „Muszkieterzy” – jednostka nazywana również „Regimentem Mu” została utworzona już jesienią 1939 roku, gdy zgasła wrześniowa wojna. Od 1940 roku utrzymuje bezpośrednie kontakty z wywiadem brytyjskim, co stanowi o jej niezależności i niechęci do podporządkowania się dowództwu ZWZ, potem AK.

"Bieżeństwo 1915. Zapomniani Uchodźcy"

Z czarno-białych zdjęć spoglądają nieufnie i z lękiem. Starzy mężczyźni, dzieci, ale głównie kobiety Na głowach wszystkie - stare i młode, mają chustki, na długich spódnicach fartuchy. Wszyscy ubogo ubrani w stroje rodem z XIX wieku, ciepłe, bez względu na porę roku. Stoją w zbitym tłumie, wyraźnie na coś czekając, albo siedzą na ziemi, w lesie, na skraju pola jakby nie czekali już na nic. Nie wiedzą co będzie jutro, czy będą mieli co jeść, gdzie będą spać. Nie wiedzą czy przeżyją.