W kościele Matki Bożej Częstochowskiej na Bródnie pożegnano w środę łączniczkę AK mjr Annę Mizikowską ps. Grażka. "Pani major była jednym z ostatnich żołnierzy batalionu +Parasol+. Po wojnie działała w podziemiu antykomunistycznym. Wieczna cześć i pamięć!" - napisano na Twitterze Kancelarii Prezydenta RP.
Przy podejmowaniu decyzji o powstaniu trzeba było także brać pod uwagę emocje społeczne. Jan S. Jankowski, Delegat Rządu na Kraj, stwierdził w rozmowie z Nowakiem-Jeziorańskim, że nie można skoczkowi, który wziął rozbieg, by przeskoczyć mur, krok przed murem powiedzieć, że ma się zatrzymać. W momencie gdy Niemcy uciekali, nie sposób było wstrzymać przygotowań i podjąć decyzję, że walki nie podejmujemy – mówi PAP dr Paweł Ukielski, historyk, zastępca dyrektora Muzeum Powstania Warszawskiego.
„Działalność Instytutu Pileckiego oraz wystawa o nim stały się punktem wyjścia do rozważań nad brakiem wiedzy o polskiej historii” – mówi PAP Hanna Radziejowska, szefowa Instytutu Pileckiego w Berlinie, komentując artykuł, który ukazał się w niemieckim dzienniku „Sueddeutsche Zeitung”. W tekście znalazły się informacje m.in. o Instytucie i jego patronie.
Powstanie Warszawskie było bohaterskim, okupionym ogromną daniną krwi wyzwoleniem spod ludobójczej okupacji dużej części polskiej stolicy; dowodem męstwa, determinacji i gotowości poniesienia ofiar przez Polaków walczących w obronie ojczyzny – podkreśla premier Mateusz Morawiecki.
Urodził się 4 maja 1915 r. w Gorzycach, w Wielkopolsce. Był szóstym dzieckiem z dziesięciorga rodzeństwa w rodzinie chłopskiej. Uczęszczał do gimnazjum w Poznaniu. Wówczas przystąpił do harcerstwa. Szybko został drużynowym 21. Poznańskiej Drużyny Harcerzy im. Tadeusza Reytana.
Urodził się w 21 czerwca 1912 r. w Warszawie. Jego ojciec – Juliusz Leski – walczył w Legionach i wojnie z bolszewikami. Po jej zakończeniu pracował w przemyśle obronnym. Jego karierę zniszczyło opowiedzenie się w maju 1926 r. po stronie wojsk rządowych. Problemy finansowe zmusiły jego syna do wczesnego rozpoczęcia pracy, którą musiał godzić z studiami na Wydziale Mechanicznym Państwowej Wyższej Szkoły Budowy Maszyn i Elektroniki.
Urodził się 3 października 1896 r. w Biórkowie Wielkim. Świadectwo maturalne otrzymał w 1915 r. w warszawskim Gimnazjum Praskim. Po zajęciu Warszawy przez Niemców w sierpniu 1915 r. został ewakuowany wraz z rodziną do Rostowa. W latach 1915–1917 służył w armii rosyjskiej. Po ukończeniu Szkoły Artylerii Ciężkiej w Odessie objął stanowisko dowódcy plutonu 2 Samodzielnego Dywizjony Artylerii Ciężkiej. Następnie od listopada 1917 do maja 1918 r. dowodził samodzielnym Dywizjonem Artylerii Ciężkiej w I Korpusie Polskim na Wschodzie. Służył w Wojsku Polskim od 1918 r. Walczył również podczas wojny polsko-bolszewickiej.
20 lat temu, 13 lipca 2000 r., zmarł w Waszyngtonie Jan Karski, bohater Polskiego Państwa Podziemnego, który pierwszy przekazał przywódcom państw alianckich informacje o okrucieństwach i masowych zbrodniach, jakich Niemcy dopuszczali się na Żydach na terenie Polski.
80 lat temu, 1 lipca 1945 r., Rada Jedności Narodowej ogłosiła „Testament Polski Walczącej” jako ostatni akt swojej działalności. Dokument ten był ideowym podsumowaniem sześciu lat walki o niepodległość oraz sprzeciwem wobec niesprawiedliwych decyzji podjętych przez mocarstwa alianckie w Jałcie i Teheranie.