Październik 1956 był zwieńczeniem trwającej od końca 1954 r. odwilży politycznej i społecznej. Kres terroru i względna normalizacja życia nie spełniły ogromnych nadziei społeczeństwa. Wygaszenie odwilży rozpoczęło się w momencie najwyższego entuzjazmu i poparcia dla władz.
Moim podstawowym celem było zbadanie postawy Jerzego Grotowskiego wobec wydarzeń mitycznego roku 1956 i przemian związanych z Październikiem '56 - mówi PAP historyk teatru dr Agnieszka Wójtowicz, autorka książki „Grotowski polityczny”.
Powstanie węgierskie, które rozpoczęło się 23 października 1956 r., było próbą uniezależnienia się od Moskwy. Po dwóch tygodniach do Budapesztu weszły sowieckie wojska, które krwawo stłumiły dążenie Węgrów do wolności.
Październik 1956 był zwieńczeniem trwającej od końca 1954 r. odwilży politycznej i społecznej. Kres terroru i względna normalizacja życia nie spełniły ogromnych nadziei społeczeństwa. Wygaszenie odwilży rozpoczęło się w momencie najwyższego entuzjazmu i poparcia dla władz.
„Symbolem zaangażowania dziennikarzy w przemiany, które zaowocowały Październikiem, stał się tygodnik +Po Prostu+. Jego historia jest fascynującym przyczynkiem tak do historii polskiego dziennikarstwa, jak i do historii intelektualnej PRL w ogóle” – czytamy.
Wracając do sterów władzy w październiku 1956 r. Władysław Gomułka dysponował autentycznym, ogromnym poparciem społecznym, na jakie nie mógł liczyć ani wcześniej, ani później żaden inny przywódca komunistyczny w Polsce. Po czternastu latach zszedł jednak ze sceny politycznej w niesławie – odpowiedzialny za krwawe stłumienie robotniczych protestów Grudnia ’70.
61 lat temu, 19 października 1956 roku, rozpoczęło się VIII plenum KC PZPR, które wybrało Władysława Gomułkę na stanowisko I sekretarza. Z wydarzeniami Października '56 i osobą Gomułki duża część społeczeństwa wiązała nadzieje na złagodzenie reżimu komunistycznego i zmniejszenie zależności od Moskwy.