90 lat temu, 20 sierpnia 1930 r., urodził się Jan Olszewski – powstaniec warszawski, obrońca opozycjonistów w procesach politycznych w okresie PRL, premier w latach 1991–1992, doradca prezydenta Lecha Kaczyńskiego. W 2009 r. odznaczony Orderem Orła Białego.
Nowelizacja ustawy o działaczach opozycji antykomunistycznej służy przywracaniu sprawiedliwości dziejowej i właściwego porządku. Bohaterowie mają być wynoszeni na piedestał przez państwo polskie - powiedział w czwartek szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Jan Józef Kasprzyk.
Pozwólcie nam, naszym koleżankom i kolegom na godną starość. Pozwólcie nam otrzymywać godne renty i emerytury - napisali opozycjoniści z czasów PRL-u w apelu wystosowanym w środę m.in. do prezydenta RP . Byli opozycjoniści wskazują na wady przepisów emerytalnych nieuwzględniające specyfiki życia dysydentów.
80 lat temu, 17 czerwca 1940 r., urodził się Jakub Karpiński. Był jednym z najważniejszych polskich znawców życia społecznego drugiej połowy XX wieku i krytykiem systemu komunistycznego. Nazywany był badaczem „historii jawnej” i pierwszym historykiem badającym system społeczny PRL.
Pierwsze miesiące 1980 r. w PRL to przede wszystkim 40. rocznica zbrodni katyńskiej, na której skoncentrowała się (zwłaszcza w marcu i kwietniu) opozycja, a także wybory do Sejmu z 23 marca. Wybory – co warto przypomnieć – zbojkotowane przez większość polskich opozycjonistów, poza Konfederacją Polski Niepodległej, która bez powodzenia próbowała wystawić w nich swoich kandydatów.
W instytucjach, które zmuszone są łączyć realia codziennego życia ze sferą życia duchowego czy intelektualnego, które muszą, jak powiedziałby Zbigniew Herbert, „łączyć ziarno absolutu z ziarnem gliny”, a zarazem gromadzić i hierarchizować wiele osób żywo zaangażowanych w życie duchowe i godzić ich sprzeczne często interesy, rodzą się szczególnego rodzaju napięcia.
„Rok1944. Armie hitlerowskie znajdują się w odwrocie, a wielu wysokich urzędników ginącego państwa myśli już o stworzeniu Czwartej Rzeszy. Bazą materialną przyszłego nazistowskiego państwa mają stać się zasoby złota, obcych walut i kosztowności zrabowanych w podbitych krajach […] Późną jesienią 1944 r. władze wrocławskiej policji i SS wywożą owe depozyty bankowe w niewiadomym kierunku. Jedyną bezpieczną drogą, którą transport mógł wyjechać z Wrocławia, była droga do Jeleniej Góry” – czytał mocnym, przekonującym głosem lektor filmu dokumentalnego z 1972 r., nakręconego po to, by odnaleziono ludzi posiadających jakiekolwiek informacje o ukrytym złocie.