Kultura i sztuka po 1989 roku

01.05.2015 aktualizacja 18.07.2016

W Ulanowie powstało Muzeum Flisactwa Polskiego

Muzeum Flisactwa Polskiego w Ulanowie. Fot. PAP/D. Delmanowicz Muzeum Flisactwa Polskiego w Ulanowie. Fot. PAP/D. Delmanowicz

Muzeum Flisactwa Polskiego zostanie w najbliższą sobotę otwarte w Ulanowie (Podkarpackie). Siedzibą jest wyremontowany budynek z 1865 r.; w przeszłości należał do retmana flisackiego. Od XVII do XX wieku ulanowscy flisacy spławiali drewno m.in. do Gdańska.

"Wyremontowany obiekt ma nowy dach pokryty blachą, nowe podłogi, okna i drzwi. Jego remont kosztował ok. 300 tys. zł, z czego 85 proc. stanowiły środki unijne" – powiedział PAP Bartłomiej Putko z ulanowskiego magistratu. Przypomniał, że po apelu do mieszkańców miasta do muzeum trafiło kilkaset eksponatów. "Zdecydowana większość z nich należała do potomków rodzin flisackich. Pochodzą głównie z XIX i XX wieku" – dodał Putko.

Zauważył, że od XVII do XIX w. leżący u ujścia Tanwi do Sanu Ulanów był znaczącym ośrodkiem flisackim w ówczesnej Polsce. "Miasto było bardzo ważnym portem śródlądowym dla ziem południowej ówczesnej Rzeczpospolitej" – podkreślił. Naprawiano tu i budowano statki, szkolono flisaków, którzy potem prowadzili spławy Sanem, Wieprzem, Bugiem, Narwią i Wisłą do Torunia, Grudziądza i Gdańska.

Z Ulanowa do Gdańska spławiano przede wszystkim drewno, rzadziej zboże. Przed każdą wyprawą w Ulanowie budowano tratwy, które od ujścia Sanu do Wisły płynęły jednym pasem, potem łączyły się w cztery.

Kierujący transportem retman płynął czółnem na czele transportu i oznaczał miejsca, które należało omijać. Z kolei flisacy tratwie nadawali kierunek wiosłami, zwanymi drygawkami.

Po zakończonym transporcie z Gdańska do Ulanowa flisacy wracali pieszo. Jednak po powrocie do rodzinnego miasta nie od razu mogli spotkać się z bliskimi; czekała ich jeszcze dwutygodniowa kwarantanna.

"Wśród zgromadzonych eksponatów znalazły się m.in. narzędzia i urządzenia flisackie, dokumenty, w tym także przewozowe, archiwalne fotografie, meble rodzin flisackich" – zaznaczył Putko.

Z początkiem XX stulecia konkurencją dla flisaków stała się kolej. Po zakończeniu drugiej wojny światowej jeszcze spławiano drewno Sanem i Wisłą. Ostatni taki transport flisacki wypłynął z Ulanowa w 1968 r.

Od początku lat 90. ubiegłego wieku spływy flisackie organizowane są tylko dla turystów. Utworzone w Ulanowie muzeum jest placówka samorządową.(PAP)

kyc/ par/

Wszelkie materiały (w szczególności depesze agencyjne, zdjęcia, grafiki, filmy) zamieszczone w niniejszym Portalu chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych. Materiały te mogą być wykorzystywane wyłącznie na postawie stosownych umów licencyjnych. Jakiekolwiek ich wykorzystywanie przez użytkowników Portalu, poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym, bez ważnej umowy licencyjnej jest zabronione.
Do góry

Walka
o niepodległość
1914-1918

II Rzeczpospolita

II Wojna
Światowa

PRL