Inne

18.05.2013 aktualizacja 18.07.2016

35 lat temu polscy himalaiści zdobyli Kangchendzongę Południową i Środkową

Eugeniusz Chrobak w bazie głównej na morenie środkowej lodowca Yalung. Nepal 04.1978. Fot. PAP/Z. Staszyn Eugeniusz Chrobak w bazie głównej na morenie środkowej lodowca Yalung. Nepal 04.1978. Fot. PAP/Z. Staszyn

19 maja 1978 r. Eugeniusz Chrobak i Wojciech Wróż zdobyli Kangchendzongę Południową w Himalajach. Trzy dni później Kazimierz Olech, Wojciech Brański i Zygmunt A. Heinrich weszli na Kangchendzongę Środkową. Zdobycie obu dziewiczych dotąd wierzchołków było ogromnym sukcesem polskich himalaistów. Kangchendzonga (8586 m n.p.m.) to trzeci co do wielkości szczyt na Ziemi. Położony jest na wschodnim skraju Himalajów Centralnych, na granicy Nepalu i Sikkimu, należącego do Indii. Jego nazwa po tybetańsku oznacza "Pięć Wielkich Skarbnic Śniegu".

Najwyższy wierzchołek góry zdobyli 25 maja 1955 r. George Band i Joe Brown - uczestnicy brytyjskiej wyprawy. W roku 1978 dwa z czterech ponad ośmiotysięcznych wierzchołków góry były dziewicze - Kangchendzonga Południowa (8476 m n.p.m.) i Kangchendznga Środkowa (8482 m n.p.m.).

Wyprawa Polskiego Klubu Górskiego na Kangchendzongę wyruszyła wiosną 1978 r. Kierował nią Piotr Młotecki. 19 kwietnia na morenie lodowca Yalung na wysokości 5200 m n.p.m. założono bazę główną.

Dokładnie miesiąc później Eugeniusz Chrobak i Wojciech Wróż stanęli na południowym wierzchołku Kangchendzongi.

Eugeniusz Chrobak tak opisywał zdobycie szczytu: "Wspinaczka wymaga dużej ostrożności. Wieje coraz silniej, śnieżne siodło pod szczytem trawersujemy dosłownie oparci o +ścianę+ wiatru, a łącząca nas lina unosi się sztywnym łukiem. Łatwym stokiem wchodzimy na płaski śnieżny szczyt. W tym momencie wiatr całkowicie ustaje. Jesteśmy świadkami jakiegoś fenomenalnego zjawiska, bo przecież niżej słychać jego wycie. Jest godzina 14.15. Zdejmujemy plecaki z butlami, maski. Przez radiotelefon rozmawiamy z bazą, robimy zdjęcia. (...) Dziękujemy sobie za drogę, klepiąc się po plecach".

22 maja Kazimierz Olech, Wojciech Brański i Zygmunt A. Heinrich weszli na Kangchendzongę Środkową (8482 m n.p.m.). Zdobycie obu dziewiczych dotąd wierzchołków było ogromnym sukcesem polskich himalaistów.

Osiem lat później, 23 stycznia 1986 r., Jerzy Kukuczka i Krzysztof Wielicki dokonali pierwszego wejścia zimowego na Kangchendzongę.

Pod wierzchołkiem trzeciej góry świata 12 maja 1992 r. ostatni raz widziana była wybitna polska himalaistka Wanda Rutkiewicz. (PAP)

mjs/ ls/

Wszelkie materiały (w szczególności depesze agencyjne, zdjęcia, grafiki, filmy) zamieszczone w niniejszym Portalu chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych. Materiały te mogą być wykorzystywane wyłącznie na postawie stosownych umów licencyjnych. Jakiekolwiek ich wykorzystywanie przez użytkowników Portalu, poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym, bez ważnej umowy licencyjnej jest zabronione.
Do góry

Walka
o niepodległość
1914-1918

II Rzeczpospolita

II Wojna
Światowa

PRL