Raport dowódcy SS i policji Juergena Stroopa - dokumentujący tłumienie przez Niemców powstania w getcie warszawskim w 1943 roku - został wpisany na światową listę UNESCO "Pamięć Świata". To jeden z najważniejszych dokumentów przechowywanych w Archiwum IPN.
Uwierzyłam w to, że słowa 14-letniego chłopca może wypowiedzieć kobieta w moim wieku; nasze dylematy są takie same - powiedziała Julia Kijowska, współreżyserka i aktorka spektaklu "Spowiedź motyla", którego premiera odbędzie się w czwartek w stołecznym Teatrze Ateneum.
Wystawę "Moi żydowscy rodzice, moi polscy rodzice" można od piątku oglądać w Muzeum Polaków Ratujących Żydów podczas II wojny światowej im. Rodziny Ulmów w Markowej k. Łańcuta (Podkarpackie). Będzie czynna do końca października.
27 września 1942 r. w okupowanej przez Niemców Warszawie powstał Tymczasowy Komitet Pomocy Żydom, który 4 grudnia 1942 r. przekształcony został w Radę Pomocy Żydom „Żegota” przy Delegaturze Rządu. Była to jedyna w okupowanej przez Niemców Europie instytucja państwowa ratująca Żydów od zagłady.
Wystawy, publikacje, projekty edukacyjne i konferencje - to wydarzenia, które znalazły się w zainicjowanym przez Żydowski Instytut Historyczny Programie Oneg Szabat. Wieloletni cykl działań ma na celu upowszechnienie wiedzy o Archiwum Ringelbluma, czyli Archiwum Getta Warszawskiego.
21 września 1942 r. Niemcy zakończyli akcję likwidacyjną w warszawskim getcie. W ciągu dwóch miesięcy 254 tys. Żydów wywieziono do obozu zagłady w Treblince, 11 tys. - do obozów pracy, na miejscu rozstrzelano ok. 6 tys. W getcie legalnie pozostało 35 tys. osób, ok. 25 tys. żyło w ukryciu.
Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma, we współpracy ze Stowarzyszeniem Żydowski Instytut Historyczny 18 września 2017 roku inicjują program Oneg Szabat, wieloletni cykl działań przybliżających historyczny skarb - Archiwum Warszawskiego Getta.
22 lipca 1942 r. Niemcy rozpoczęli "wysiedlanie" mieszkańców warszawskiego getta. W ciągu dwóch miesięcy trwania akcji 254 tys. ludzi wywieziono do obozu zagłady w Treblince, 11 tys. skierowano do obozów pracy, na miejscu rozstrzelano ok. 6 tys. W getcie legalnie pozostało 35 tys. osób, a ok. 25 tys. żyło w ukryciu.