Ochrona dziedzictwa kultury polskiej za granicą

Rafajłowa – huculska wieś na szlaku II Brygady Legionów Polskich

Rafajłowa - historia Rafajłowa, obecnie Bystrycia, to huculska wieś leżąca dziś na Ukrainie. Przed II wojną światową wchodziła w skład II Rzeczypospolitej, województwa stanisławowskiego, powiatu nadwórniańskiego. Położona jest w Gorganach w Karpatach Wschodnich. Tam Legiony Polskie – późniejsza II Brygada Legionów Polskich – toczyły walki w latach 1914-1915. Ważną rolę w historii wsi i okolicy odgrywa również tradycja huculska i wielokulturowość związana z bytowaniem tam ludności innej niż rusińska, rozwój turystyki i gospodarka leśna.

Santiago de Chile - pomnik nagrobny Ignacego Domeyki i jego rodziny

Ignacy Domeyko (1802-1889) Ignacy Domeyko, polski geolog, mineralog, badacz Ameryki Południowej, przyczynił się do gospodarczego rozwoju Chile oraz systemu edukacji w tym kraju. Urodził się 31 lipca 1802 r. w Niedźwiadce Wielkiej (obecnie Białoruś), zmarł 23 stycznia 1889 r. w Santiago w Chile. Był synem prezesa sądu ziemskiego, Hipolita Domeyki herbu Dangiel i Karoliny z Ancutów.

Lwów - pomnik Wojciecha Bartosza (Bartosa) Głowackiego w Parku Łyczakowskim

Jesienią 2016 r. zakończyły się prace konserwatorskie lwowskiego pomnika Wojciecha Bartosza Głowackiego (1756-1794), bohatera powstania kościuszkowskiego, który zasłynął męstwem podczas bitwy pod Racławicami, 4 kwietnia 1794 r., gdy zdobył działo rosyjskie gasząc lont czapką. Naczelnik Kościuszko mianował go wówczas chorążym Grenadierów Krakowskich. Głowacki został śmiertelnie ranny podczas bitwy pod Szczekocinami. Prawdopodobnie spoczął przy kościele (obecnie katedrze) pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Kielcach. Miejsce pochówku upamiętnia płyta nagrobna.

Muzeum Izba Polska - Polakkasernen w Taagerup

Polakkasernen, czyli tzw. Polskie Czworaki na terenie Danii na wyspie Lolland są na nowo dostępne dla zwiedzających. Każdego roku zabytek ten odwiedza przeszło 1000 osób.

Lwów - witraż w dawnym gmachu Galicyjskiej Kasy Oszczędności

Gmach Galicyjskiej Kasy Oszczędności we Lwowie (obecnie Muzeum Etnografii i Przemysłu Artystycznego Narodowej Akademii Nauk Ukrainy, Prospekt Swobody 15) został wybudowany w latach 1889-1891 przez

Wilno – cmentarz na Rossie

Cmentarz na Rossie i jego historia Cmentarz katolicki na Rossie ((lit. Rasų kapinės) założono w 1801 r. Nekropolia składa się z części zwanych Starą i Nową Rossą, o łącznej powierzchni 10,8 ha. Jest to największy i najcenniejszy ze starych cmentarzy wileńskich, malowniczo położony na wzgórzach porośniętych starodrzewem. Przedstawia ogromną wartość historyczną, jako miejsce pochówku wielu znanych osób, a także wartość artystyczną, ze względu na cenne obiekty sztuki i architektury sepulkralnej.

Bruksela - nagrobek Józefa Wieniawskiego na cmentarzu Ixelles

Na cmentarzu Ixelles w Brukseli - jednej z ważniejszych nekropoli Belgii, gdzie spoczywają znane postaci ze świata polityki, nauki i sztuki, pochowany jest polski pianista i kompozytor, wieloletni profesor brukselskiego konserwatorium Józef Wieniawski, młodszy brat Henryka Wieniawskiego.

Drycany - grób Gustawa Manteuffla

Gustaw Manteuffel Na przykościelnym cmentarzu w Drycanach (łot. Dricāni) znajduje się miejsce wiecznego spoczynku Gustawa barona Manteuffla, niezwykłego badacza o iście renesansowej rozpiętości zainteresowań. Myśliciel i hobbysta, prawnik, historyk, kulturoznawca, meloman i muzykolog, etnograf, genealog, tłumacz, znawca sztuki i architektury był autorem licznych publikacji poświęconych północnym kresom dawnej Rzeczypospolitej – Inflantom.

Wilno – cmentarz Parafii Świętych Piotra i Pawła na Antokolu

Cmentarz Parafii Świętych Piotra i Pawła na Antokolu (lit. Saulės kapinės - Šv. Petro ir Povilo bažnyčios kapinės), po 1945 r. nazywany „Słonecznym”, to jedna  z najstarszych nekropolii w Wilnie.

Wilno - Cmentarz Bernardyński na Zarzeczu

Cmentarz Bernardyński na Zarzeczu (lit. Bernardinų kapinės) Pierwszy Cmentarz Bernardyński znajdował się przy świątyni OO Bernardynów, między kościołami świętych Franciszka i Bernarda, św. Anny oraz św. Michała. W związku z wytyczaniem ulicy Świętej Anny, na podstawie decyzji magistratu wileńskiego z 25 lutego 1810 r., na wniosek Katolickiej Kongregacji Niemieckiej św. Marcina przy kościele św. Anny, cmentarz przeniesiono na Zarzecze i ulokowano w malowniczym miejscu, na stromej skarpie nad rzeką Wilejką.