Ochrona dziedzictwa kultury polskiej za granicą

Konserwacja dokumentów ze zbiorów Polskiego Muzeum w Ameryce w Chicago

Aktywna współpraca między Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego a Fundacją „Świątynia Sztuki” i pracownią konserwatorską „Ars Veta”, działającymi przy Muzeum Piśmiennictwa i Drukarstwa w Grębocinie, to przedsięwzięcia, które skupiają się przede wszystkim na zabezpieczeniu i ratowaniu dziedzictwa narodowego pozostającego poza granicami kraju, w tym zagrożonych zbiorów instytucji emigracyjnych.

Kolekcja chopinowska w Valldemossie na Majorce

Największa w świecie prywatna kolekcja chopinowska znajduje się w Valldemossie na Majorce. Została założona przez Anne-Marie Boutroux de Ferrà (1895–1986) w klasztorze Kartuzów (cela 2). Do niedawna kolekcja była mało znana, brakowało, bowiem publikacji obejmującej pełne jej opracowanie. Tę lukę wypełnia książka dr Bożeny Schmid-Adamczyk, „Dziedzictwo Fryderyka Chopina. Kolekcja Boutroux-Ferrà w Valldemossie / The Heritage of Frédéric Chopin. The Boutroux-Ferrà Collection in Valldemossa” pod redakcją naukową dr Ewy Sławińskiej-Dahlig.

W Żółkwi i we Lwowie zainaugurowano kolejny sezon prac konserwatorskich

W dniach 11-12 2017 r. maja w Żółkwi i we Lwowie odbyły się komisje inaugurujące kolejny sezon prac konserwatorskich. Uczestniczyli w nich przedstawiciele Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego: Dorota Janiszewska-Jakubiak, Michał Michalski i Krzysztof Berg z Departamentu Dziedzictwa Kulturowego za Granicą i Strat Wojennych, a także reprezentanci beneficjentów i wykonawców prac finansowanych z dotacji ze środków Programów MKiDN „Ochrona dziedzictwa kulturowego za granicą" i „Miejsca Pamięci Narodowej za Granicą”.

Dubno - kościół farny pw. św. Jana Nepomucena

Parafia katolicka powstała w Dubnie przed 1612 r. Pierwsza drewniana świątynia przetrwała półtora wieku. Kolejna, wybudowana staraniem ówczesnego proboszcza dubieńskiego, późniejszego bpa łuckiego Jana Chryzostoma Kaczkowskiego, spłonęła w 1811 r. Ogień, który wówczas zniszczył znaczną część miasta, wraz z kościołem strawił księgi i dokumenty parafii. Sprawowanie liturgii przeniesiono do kościoła Ojców Bernardynów, gdzie nabożeństwa odprawiano do czasu zakończenia budowy nowego kościoła farnego.

Drohobycz - cmentarz katolicki

Zabytkowy cmentarz katolicki przy ul. Truskawieckiej w Drohobyczu, założony w 1790 roku, to miejsce pochówku wielu osób zasłużonych dla historii miasta. Znajdują się tu groby polskie, ukraińskie i austriackie. Niektóre z nagrobków stanowią wartościowe przykłady sztuki sepulkralnej, a lektura umieszczonych na tablicach inskrypcji to wspaniała lekcja historii miasta i całego regionu.

Zbaraż - pomnik Adama Mickiewicza

Na terenie dawnych Ziem Wschodnich Rzeczypospolitej jest wiele upamiętnień Adama Mickiewicza, ale historia obelisku ze Zbaraża należy do najbardziej niezwykłych.

Krzemieniec - kościół parafialny pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika

Po roku 1832, w ramach represji po powstaniu listopadowym, wszystkie katolickie świątynie w Krzemieńcu zostały decyzją cara przekazane Cerkwi Prawosławnej. Dotyczyło to również kościoła parafialnego pw. św. Antoniego wraz z klasztorem franciszkanów. Pozbawieni świątyń wierni rozpoczęli jednak starania o pozwolenie na budowę nowego, rzymskokatolickiego kościoła parafialnego.

Pomnik bitwy pod Hodowem

11 czerwca 1694 r. , podczas bezprecedensowej w historii wojskowości Rzeczpospolitej bitwy pod Hodowem, garstka polskich obrońców - siedem chorągwi husarii i pancernych w sile około 400 ludzi - skutecznie odparła najazd sił tatarskich w liczbie około 40 tys. ludzi.

Żółkiew - nagrobki Teofili i Marka Sobieskich z kościoła podominikańskiego

Żółkiew została założona pod koniec XVI wieku przez hetmana i kanclerza wielkiego koronnego Stanisława Żółkiewskiego. Kiedy owdowiały podczaszy koronny Jakub Sobieski, herbu Janina, pojął za żonę Teofilę Daniłowiczównę, wnuczkę sławnego hetmana, córkę wojewody ruskiego Jana Daniłowicza i Zofii z Żółkiewskich, Żółkiew weszła w skład dóbr Sobieskich.

Przydrujsk (Piedruja) - kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny

Historia Przydrujska Historia Przydrujska, obecnie miasteczka Piedruja na Łotwie, położonego przy trasie z Połocka do Dyneburga (łot. Daugavpils), nierozerwalnie wiąże się z położoną po drugiej stronie rzeki Dźwiny Drują, czyli dawnym Sapieżynem. Miasto składało się z trzech dzielnic: Starego Miasta na lewym brzegu rzeki Drujki, dzielnicy prawobrzeżnej czyli Sapieżyna oraz Przydrujska na przeciwległym brzegu Dźwiny. Otton Hedemann, autor książki „Magdeburskie miasto Druja”, wydanej w Wilnie w 1934 roku, pisze o powstaniu Przydrujska równolegle z Sapieżynem, określając go jako „swego rodzaju przyczółek i łącznik handlowy miasta macierzystego w jego stosunkach z prawobrzeżnem inflanckiem zadźwiniem”.