Lech Wałęsa powiedział włoskiemu dziennikowi "La Repubblica", że natychmiast, gdy poznał Vaclava Havla nabrał do niego ogromnego szacunku. W opublikowanym w sobotę wywiadzie podkreślił, że gdyby nie aksamitna rewolucja pod wodzą Havla, Polacy pozostaliby sami. W rozmowie, która ukazała się dzień po państwowych uroczystościach pogrzebowych byłego prezydenta Czechosłowacji i Czech, Wałęsa stwierdził: "Był człowiekiem ujmującym, uprzejmym, miłym i zarazem bardzo mądrym".
Gromadzenie, opisywanie, digitalizowanie i udostępnianie zbiorów dotyczących polskiej transformacji politycznej lat 1989-1991 to główne cele projektu "Archiwa Przełomu 1989-1991", o którym dyskutowano podczas wtorkowego seminarium w Senacie.
2011-06-09 (PAP) - Tadeusz Mazowiecki, pierwszy niekomunistyczny premier po 1989 r., obecnie doradca prezydenta Bronisława Komorowskiego, odebrał w czwartek tytuł Honorowego Obywatela Płocka - swego rodzinnego miasta. Uroczystość odbyła się podczas specjalnej sesji płockich radnych.
2011-06-03 (PAP) - W piątek, dzień przed 22. rocznicą wyborów z 4 czerwca 1989 roku, w Gorzowie Wielkopolskim otwarto wystawę „1989. Narodziny wolności". Wystawa poświęcona jest wydarzeniom związanym z sytuacją polityczną w kraju w 1989 roku, z ustaleniami Okrągłego Stołu, legalizacją NSZZ „Solidarność” oraz wyborami kontraktowymi; można zobaczyć na niej m.in. wyborcze ulotki i plakaty kandydatów na posłów.
22 grudnia 1990 r. Lech Wałęsa złożył na posiedzeniu Zgromadzenia Narodowego przysięgę prezydencką. Tego samego dnia na Zamku Królewskim odebrał z rąk ostatniego prezydenta RP na uchodźstwie Ryszarda Kaczorowskiego insygnia władzy prezydenckiej II RP.
29 grudnia 1989 r. Sejm uchwalił ustawę o zmianie Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, przywracając historyczną nazwę państwa - Rzeczpospolita Polska oraz dawne godło - orła w koronie. Za nowelizacją głosowało 374 posłów, 11 wstrzymało się odgłosu, a tylko jeden był przeciwny - poseł z PZPR.
29 stycznia 1990 r. uczestnicy XI Zjazdu PZPR, odbywającego się w Sali Kongresowej w Warszawie, przyjęli uchwałę o zakończeniu działalności partii. Istniejąca od 1948 r. PZPR przez ponad 40 lat sprawowała w Polsce najpierw totalitarną, a następnie autorytarną władzę, odpowiadając m.in. za stalinowski terror, krwawe pacyfikacje protestów społecznych z roku 1956 i 1970 oraz represje stanu wojennego.