„Lewica, stojąca na pierwszej linii antyfaszystowskiego frontu, wydaje się być ostatnim podejrzanym o faszyzowanie. Nietrudno jednak podać przykłady, że ruchy faszystowskie i faszyzujące współtworzone były przez dysydentów z lewicy” – czytamy.
Był wzorcem z Sèvres dyplomaty. Urodzony w arystokratycznej rodzinie, szybko odnalazł się w działalności publicznej. W międzywojniu zdobywał doświadczenie w reprezentowaniu Polski za granicą, by w końcu jako ambasador w Londynie uczestniczyć w wielkiej polityce prowadzonej przez ówczesne mocarstwa. W trakcie wojny tworzył w Anglii polski rząd na uchodźctwie. Nigdy nie pogodził się z nowym ładem politycznym, w którym nasz kraj pozostawał pod władzą Sowietów.
„Sowieci mieli +swoich Polaków+, przyznawali im +polityczne licencje+ i nakreślali kierunki zmian. To ci ludzie – samozwańcze elity – byli wewnętrznymi inspiratorami procesu budowania nowego i niszczenia dotychczasowego porządku, odpowiadali za wdrożenie nad Wisłą sowieckiej metody sprawowania władzy” – czytamy.
Historie polskich lotniczek m.in. pierwszej skrzydlatej Polki Karoliny Iwaszkiewiczówny i por. pilot w brytyjskiej służbie pomocniczej Royal Air Force podczas II wojny Jadwigi Piłsudskiej znalazły się w książce Anny Rudnickiej-Litwinek „Dziewczyny na skrzydłach”.
Na rozkaz Heinricha Himmlera w granicach Litzmannstadt Ghetto zaczął funkcjonować schowany obóz dla polskich dzieci. „Od grudnia 1942 roku aż do wyzwolenia miasta w styczniu 1945 funkcjonował w Łodzi obóz koncentracyjny dla polskich dzieci. Najmłodsze były niemowlętami, najstarsze miały szesnaście lat. Dwadzieścia pięć miesięcy głodu, bólu, upokorzeń, pracy ponad siły” – czytamy.
O Józefie Piłsudskim powiedziano już niemalże wszystko. Także jego zasługi w odzyskaniu niepodległości i odbudowanie niepodległego państwa są powszechnie znane. Ale Maciej Gablankowski pokazuje, że biografia Piłsudskiego może być nomen omen przewrotna.
„W narodowe dzieje ks. Skorupka wpisał się ceną, jaką przyszło płacić pokoleniu II Rzeczypospolitej za obronienie dopiero co wywalczonej wolności” – pisze Wiesław Jan Wysocki. Ksiądz Ignacy Jan Skorupka to symboliczna i legendarna postać z okresu walk w obronie Warszawy w sierpniu 1920 r.
Każde pokolenie architektów uważa za swój honor dołożyć nową cegiełkę do wspaniałego gmachu architektury wznoszonego od tylu tysięcy lat – pisał Adolf Szyszko-Bohusz, jeden w najwybitniejszych architektów międzywojennej Polski, kierownik odbudowy Zamku Królewskiego na Wawelu i rektor krakowskiej ASP.
600 lat dziejów społeczności żydowskiej w Warszawie ukazanych na tle historii miasta, z uwzględnieniem innych społeczności wyznaniowych przypomina publikacja „Warsze-Warszawa. Żydzi w historii miasta 1414-2014” Wydawnictwa Żydowskiego Instytutu Historycznego.